رنج کودکان و عدل الهی

سؤال

رنجی که یک کودک معصوم می‌کشد، چگونه با عدالت خداوند سازگار است؟

درگاه‌ها

شرور، رنج‌ها و مشکلات این دنیا براساس نظام علت و معلول است. در منابع اسلامی آمده: «أَبَى اَللَّهُ أَنْ يُجْرِيَ اَلْأَشْيَاءَ إِلاَّ بِأَسْبَابٍ فَجَعَلَ لِكُلِّ شَيْءٍ سَبَباً؛ خداوند ابا دارد كه كارها را بدون اسباب فراهم آورد. پس براى هر چيزى سبب و وسيله‌اى قرار داد». اگر خداوند مستقیم در نظام عالم و شرور و رنج‌های عالم تصرف می‌نمود، جبر به وجود می‌آمد، در حالی که خداوند، انسان را مختار آفریده است.

اگر پدر و مادر، امور قبل از انعقاد نطفه کودک را رعایت نکنند، کودک نارس و ناقص الخلقه به دنیا می‌آید. هم‌چنین اگر کودکی مورد تجاوز قرار گیرد، رنج آن کودک از ناحیه متجاوزان و سوء استفاده افراد شرور است و هیچ‌گاه خداوند به این اعمال راضی نیست، بلکه مورد غضب خداوند است.

افعال و امور خوب یا بدی که از انسان‌ها صادر می‌شود، به اختیار و اراده آن‌ها است و خداوند نمی‌خواهد انسان در انجام کارهایش مجبور باشد؛ در نتیجه نباید از خدا توقع داشته باشیم که جلوی عمل بد و طغیان گنه‌کاران و کفر کافران و قتل قاتلان را بگیرد.

اما باید توجه داشت که خداوند در مقابل رنج‌های افراد بی‌گناه مانند کودکان که از طرف انسان‌های شرور متحمل می‌شوند، به آنها «پاداش» می‌دهد. در مورد کودک، خداوند در جهان آخرت، نفع و پاداشی می‌دهد که تمام درد و رنج کودک در دنیا را جبران نماید.